Eerder in...
Ik zie een helder licht. Het is een man met een sterke zaklantaarn.
Amanda, je bent van mij.
De man die me verkracht heeft.
Ik woonde in New York en werkte als klerk voor de Republiek.
Waarom vertel je mij dit?
Je moet niet denken dat je alleen staat.
- Er is een bericht van Datak en Stahma. - Goed nieuws, hoop ik?
Ze hebben een shrillplaag in het arsenaal losgelaten.
De hele wapenvoorraad van de stad is vernietigd.
Wat wil die gek nu weer?
Hij wil dat we de boog van St Louis opblazen.
Beste inwoners van Defiance, ons donkerste uur is voorbij.
We hebben nu weer licht.
Dankzij de Omecs zijn de mijnen weer open en kunnen we gulaniet ontginnen.
We krabbelen langzaam weer overeind.
Want als we in het nauw zitten en velen de wanhoop nabij zijn,
houden we vol.
We staan zij aan zij en vergeten nooit wie we zijn.
We zijn vrij en we zijn trots. Wij zijn Defiance.
Ik weet niet wat jullie hiervan vinden, maar ik ben geroerd.
Hier is wat oude grunge, voor Alak Tarr, waar je ook bent.
Het viel me op dat je niet zei dat we vrij, trots en kwetsbaar zijn.
- We hoeven geen paniek te zaaien. - Ons arsenaal is vernietigd.
Daar raak ik wel van in paniek.
Ik geloof dat ik iets gevonden heb.
Amanda, we hebben oude dossiers doorgenomen.
Misschien kunnen we nog ergens wapens halen.
Waarde Votans,
ik ben generaal Rahm Tak van het Votanis Collectief.
Dit is een bijzondere dag. Dit is een heuglijke dag.
- Ik heb genade getoond. - Een hologram.
Ik kom jullie bevrijden.
Jullie, kijk of er slachtoffers zijn. Hij moet van dichtbij projecteren.
Jullie hebben je huis nog. En je leven.
Maar het voortbestaan van Defiance ligt in jullie handen.
Ik ben een eerlijk man.
Veel eerlijker dan jullie burgemeester.
Volgens mijn spionnen zijn alle wapens in jullie arsenaal onbruikbaar,
- wat Amanda Rosewater verzwijgt. - Nolan, laat dit ophouden.
- Ik werk eraan. - Net als alle mensen liegt ze.
Ik kom naar jullie stad.
Votans van Defiance, ik beloof jullie dit.
Je leven wordt gespaard als jullie je overgeven.
Maar voor wie met de mensen heult, zal er geen genade zijn.
De boog was maar het eerste salvo. We hebben wapens nodig om terug te slaan.
Die vinden we hier.
Station Arrowhead, 500 kilometer ten noorden van hier. Een geheime site.
Gebouwd tijdens de Pale Wars, lang geleden gesloten.
- Is het dan nog niet geplunderd? - Dat kan, maar kijk naar het manifest.
Wapens, springstoffen, alles wat we willen.
- We kunnen er morgenochtend zijn. - Dit is grof geschut.
Het is het proberen waard. Ik kom mee.
Je hebt haar gehoord. We vertrekken bij zonsopgang.
- Jij blijft hier. - Wat? Ze hebben de boog opgeblazen.
Kan me niet schelen. Je blijft hier bij Berlin en zoekt de daders.
Jullie gaan samenwerken, is dat duidelijk?
Iedereen zegt dat Buddy Rich de beste drummer was.
- Ik vind Krupa beter. - Krupa, ja. Sing, Sing, Sing.
Geweldige beat. Mensen zijn walgelijk, maar ritme hebben ze wel.
Generaal.
Ik heb nieuws over Defiance.
Datak en Stahma hebben de boog vernietigd.
Uitstekend.
- En het hologram? - De hele stad zag het.
Kijk niet zo sip, Alak. Dankzij je ouders leef je nog een dagje langer.
Maar er is nog iets, generaal.
- Spreek vrijuit. - Er zijn twee Omecs in Defiance.
- Eén man en één vrouw. - Tovenaars.
- De Omecs? Van op Votan? - Zwijg.
Ik heb mijn Indogene broeders gesproken.
We zijn er vrij zeker van dat de man Eksu Tsuroz T'Evgin is.
Hij is een prominente Omec. Wetenschapper, uitvinder, politicus.
En een oorlogsheld.
Waarom is die geweldige alleskunner niet lekker thuis, dood,
in de ruimte, bij de rest van zijn soort?
We denken dat hij een schip heeft. Het zweeft boven Defiance.
- Een oorlogsschip? - Dat weten we niet.
Maar het heeft weinig stroom. Het moet gerepareerd worden.
Ze zijn in Defiance voor het gulaniet.
Een volwaardig oorlogsschip kan het hele Votanis Collectief uitschakelen.
Eksu Tsuroz T'Evgin moet sterven.
Stuur een bericht naar Datak en Stahma. Het moet meteen gebeuren.
Wat hij vraagt, is roekeloos. We moeten weigeren.
- Dat is geen optie, dat weet je. - Het is te snel na de boog.
De hele stad is op z'n hoede. We zullen betrapt worden.
Dat risico moeten we nemen.
Stahma, hij heeft onze zoon.
Wat? Vertel op.
Ik heb hier lang over nagedacht.
Ik geloof niet dat Rahm Tak Alak ooit levend laat gaan.
- Hoe kun je dat zeggen? - Hij is met een mens getrouwd.
- Rahm Tak zal hem daarvoor straffen. - Nee, hij heeft een eed gezworen.
- Zijn woord is niks waard. - Dat verandert niks.
- Als we de Omec doden, winnen we tijd. - Tijd voor wat?
Dat weet ik niet.
Om na te denken, om een strategie te bedenken.
Welke keuze hebben we?
De Omec moet sterven.
Je zult wel gelijk hebben.
We hebben onze buren verraden.
En zolang die gek ons kan ontmaskeren, moeten we zijn bevelen opvolgen.
Om te kunnen overleven.
Met of zonder Alak.
Is dat gif?
Ik zal een naald vullen en de Omec tijdens de coïtus inspuiten.
- Coïtus? - Dat is mensentaal. Het betekent...
Ik weet wat het betekent.
T'Evgin zal een hartstilstand krijgen en niemand zal iets vermoeden.
- Er moet een andere manier zijn. - Dit is doeltreffend en veilig.
Wees gerust, lieverd. Ik zal alleen aan jou denken.
Station Arrowhead 502 kilometer ten noorden van Defiance
Hier is sneeuw geruimd.
De ondergrondse toegang moet in die schuur zijn.
- De geur van een schuur. - Van mest, bedoel je.
- Waar is je gevoel voor romantiek? - Opgegeten.
- Nolan, is alles oké? - Ik heb gewoon hoofdpijn.
Laat m'n vingers heel.
Meekomen.
- Ik mag zeker mijn pistool niet terug? - Nee.
- Kom op, makker. - George is je makker niet.
En ik ook niet.
Ongelooflijk.
Je lijkt op haar.
- Op wie? - Het meisje uit de films.
- Welke films? Waar heb je 't over? - Genoeg gepraat.
VERBODEN TOEGANG
Niles?
Verdomme.
Vicekoning Mercado leidde ons naar New York om daar hulp te verlenen.
Maar het was zinloos. Massa's vluchtelingen kwamen ons tegemoet.
Ze waren verbrand, gewond, ziek. Het was echt hartverscheurend.
Proef de Camembert eens. Die is goddelijk.
We boden natuurlijk hulp. We deelden onze proviand.
- Natuurlijk. - Bedankt, Paul.
Veel vluchtelingen volgden ons noordwaarts naar Arrowhead.
Jij hebt het duidelijk gehaald, maar waar zijn de anderen?
Bij Detroit stuitten we op rovers.
Ik kon ontkomen, Mercado en de anderen niet.
- Vast geen toeval. - Nolan. Ik wil dit horen.
Ik bereikte Arrowhead in mijn eentje, maar ik kende de code niet.
Ik zou hier gestorven zijn, zonder mijn reddende engel.
Een engel die George heet.
- Ik ben niet echt een engel. - Dat zeg jij. George bracht me binnen.
Deze biomannen besturen Arrowhead al sinds het einde van de Pale Wars.
Deze bijzondere plek is volkomen zelfvoorzienend.
Het werd gebouwd als schuilplaats voor de elite.
Er is een volle zadenkluis en een werkende regenkamer.
We hebben zelfs DNA van oude diersoorten.
- Koeien en geiten, katten en honden. - Ik had ooit een hond.
Hij had maar drie poten.
Weet ik, Georgie, maar hij is nu op een betere plek, hè?
Dat zijn de laatste stukken.
- Speelt je geweten je parten? - Ik heb hoofdpijn.
Het is niks.
Kijk eens hier.
Dat is van een radio. De boog zat vol oude rommel.
Kijk hoe hij van binnenuit is opengereten.
De bom zat in deze radio. Misschien vinden we afdrukken.
Dus je zit hier helemaal alleen onder de grond?
Met je vier uniforme biomannen. Een stukje hemel, zou ik zo zeggen.
Ondanks Nolans sarcasme heb ik hier wel een fijn bestaan opgebouwd, ja.
Ik lees, ik schrijf. Ik doe aan landbouw.
Ik timmer zelfs af en toe wat.
Gaat het?
Ik ben blij voor jou.
Bedankt, Amanda.
Ik heb je gemist.
Ik heb je enorm gemist.
Laten we maar ter zake komen, voor ik begin te janken.
Je komt vast niet om bij te kletsen.
- Wat wil je? Eten, bouwmateriaal? - Wapens.
Het Votanis Collectief wordt almaar machtiger.
- Ze hebben de boog opgeblazen. - Lieve hemel.
- Is hij compleet verwoest? - Ja.
Je bent er vast kapot van. Waarom liet je me maar over mezelf ratelen?
Je was niet tegen te houden.
Ik hoor mezelf nog altijd graag bezig, ja. Je krijgt je zin.
Ringo, leid onze vrienden naar het arsenaal.
Geef ze alle wapens die ze kunnen meenemen.
Goed dan.
- Niles, ik kan je niet genoeg bedanken. - Geen dank. O, Amanda.
Kan ik je even alleen spreken?
Geen probleem. Ga maar.
- Nolan vertrouwt me niet. - Ik vertrouw niemand.
Wil je dit verpesten? Ik kan het hier wel aan. Heus.
Ga maar.
- Ik ben over tien minuten terug. - Goed.
Ga je met me praten of me verleiden?
Hopelijk beide.
Ik denk vaak terug aan de tijd toen ik Defiance verliet.
Je wou niet met me meekomen.
- Je weet dat ik om je geef... - Het is oké.
Ik begrijp het volkomen.
Er waren zoveel afleidingen.
Defiance beschermen, strijden tegen het V.C...
Deze periode van eenzaamheid heeft
heeft bepaalde primitieve noden verduidelijkt.
Jij en ik zijn bijzonder.
We hebben een diepe, fundamentele band.
Maar Eva kon zich niet bij haar Adam voegen,
voordat
het perfecte Eden zich openbaarde.
Maar nu is dat gebeurd. Amanda, wat zou je ervan vinden hier te blijven?
Voorgoed?
Komt de band weer samen?
- Ik hoop dat ik niet stoor. - Een Omec verrassen is gevaarlijk.
Vergeef me.
Ik kom voor uw culturele les. We hadden geen tijd vastgelegd.
Ik geloof dat dat een leugen is.
Deels, ja.
Mijn man is humeurig en ik had zin in aangenamer gezelschap.
Iets om me af te leiden van de boog.
Dat is een monument van de mensen.
Waarom zou een Shanje als jij zich iets van die vernieling aantrekken?
Mijn zoon, Alak, leidde het radiostation boven in de boog.
Hij was er erg aan gehecht.
Ik begrijp het.
Wil je iets drinken?
- Je hebt genoeg gedaan voor Defiance. - Ik laat mijn stad niet in de steek.
Luister, wij zijn voor elkaar bestemd.
Ik hoor bij jou.
En jij hoort bij mij.
Je bent van mij.
Wat?
'Je bent van mij.' Dat zei mijn aanrander in New York.
Het spijt me. Daar heb je me over verteld. Sorry, foute woordkeuze.
Nee, het spijt mij.
Je denkt dat je iets verwerkt hebt en dan overvalt het je opeens weer.
Heb je scotch?
Echte scotch. Dat is bourbon. Ik heb daarnet even gekeken.
Ik ben zo terug.
Je hebt dus geen idee of je zoon nog leeft of niet.
Ik bid tot Rayetso dat hij veilig terugkeert.
Ik heb ook familie verloren.
- Wat erg voor je. - Ik vind troost in onze meesterwerken.
De beste gaan over omgaan met verlies.
Ik heb op ons schip veel nagedacht over wat de Indogenen gedaan hadden.
Ik vroeg me ongewild ook af of we deze tragedie niet zelf gezocht hadden.
De ene dood lokt de andere uit.
Daar gaat de mooiste Omec-opera over.
Oogstnocturne.
Dat is mijn favoriete opera.
Waarom ben je hier nu werkelijk, mijn mooie opschepster?
Ik wil de waarheid. De volledige waarheid.
Is dat niet duidelijk?
Ik wil betoverd worden.
Wil je nog een keer?
Dat was een voltreffer.
Laat me even je pupillen checken.
- Weet je je naam nog? - Ja. Joshua Nolan.
Goed zo. Ik ben Samir.
Weet je nog wat er gebeurd is?
Een laffe mep van een bioman. Ben jij arts?
Ik was een dierenarts, voor New York verwoest werd.
Maar nu werk ik met mensen, Sensoths en alles daartussenin. Ben je misselijk?
Nee, het gaat wel. Ik heb een harde kop.
- Hoe kom je aan die snijwond? - Dat is een lang en ingewikkeld verhaal.
Die zit op slot, hoor.
- Hoeveel biomannen zijn hier? - Alleen de Fab Four.
- Zijn hier nog mensen? - Vroeger wel.
We waren met dertig man, uit New York.
We wisten aan de grote catastrofe te ontkomen.
We sloten ons aan bij Pottingers troepen. Dat leek ons veilig.
Maar toen werd Pottinger gek.
Hij schoot zijn bevelhebber dood en nam het commando over.
We probeerden hem te stoppen.
Er vielen doden.
Pottinger besefte dat we hem niet vertrouwden.
Om ons in het gareel te houden, moest ik een dodemansknop bij hem installeren.
- Dat meen je niet. - Als zijn hart het begeeft,
- gaat er een bom af. - Wat voor bom?
- Herinner je je Portland? - Ja, ik heb de krater gezien.
Is hij aan een singulariteitsbom gekoppeld?
Als hij sterft, ontstaat hier een wormgat.
We moeten hier meteen weg.
Zet dat neer.
- Waar is Nolan? - In het arsenaal.
- Kun je me naar hem toe brengen? - Nee.
filmzaal
George, waarom zit er een slot op die deur?
Die ruimte is privé.
Je zei dat ik leek op het meisje in de films.
Wie is dat? Wat bedoelde je?
- Je mag gaan, George. - Ik kan beter blijven.
Ik denk dat ze je pijn wil doen. Ik geloof niet dat ze gelukkig is.
Goed opgemerkt, George.
Je baas zei iets wat nare herinneringen ophaalde,
dus ja, ik ben niet gelukkig.
Maar een single malt kan dat wel verhelpen.
Ik kan voor de deur wachten.
Is dit nu een bioman of een jaloerse vriendin?
Ga de vaat doen. Ik vraag het niet nog eens.
- Oké. - Net een labrador, hè?
Ik heb over je aanbod nagedacht. Ik wil blijven, maar dat kost je wat.
Vertel op.
Ik wil alles doen om Defiance te redden.
Je biedt ons een wagen vol wapens aan, maar dat is lang niet genoeg.
Ik stel voor dat we Nolan met de wapens terugsturen.
En hij komt terug met een karavaan om alles mee te nemen naar Defiance.
Alles?
Elk wapen in je arsenaal.
Tot en met de laatste voetzoeker.
Defiance krijgt de wapens
en jij krijgt mij.
Oké, klootzak.
Doe de deur open. Van je filmzaal. Nu.
- Amanda, alsjeblieft. - Doe open, of ik maak jou open.
Goed dan.
Maar ik moet je eerst iets vertellen.
Het gaat niet goed met me.
Ik ben erg mishandeld toen de Votans mijn kostschool binnenvielen.
Bek dicht. Opschieten.
Wat vind je ervan?
Mijn bijzondere plekje.
Wat is dit allemaal?
Dit masker. Die zaklamp.
Luister, als ik van iemand hou, heeft die me helemaal in de ban.
- Ook hun tragedies, alles. - Wat staat er op deze video's?
Dat zijn gewoon videodagboeken...
Speel deze af. Met mijn naam erop. Speel die af. Nu.
Oké.
Ziezo.
Wat een hemelse schoonheid.
Dat ik dit niet eerder gezien heb.
Voor mij was er Connor.
We waren schoolvrienden. Hij beschermde me tegen de Votans.
Hij redde me.
Ik hield van hem.
En toen? Toen volgde je hem naar New York?
Ja.
Connor wou me niet zien.
Ik volgde mensen uit zijn omgeving. Ze konden me naar hem leiden.
Zoals die nacht in Central Park, toen ik werd aangevallen.
Ja, ik zag het gebeuren en ik wou ingrijpen.
Maar ik durfde niet. Ik was laf.
Maar toen je aanrander vertrok, wou ik je helpen.
Maar hoe kon ik mijn aanwezigheid rechtvaardigen?
Al mijn schuldgevoelens en mijn schaamte werden omgezet in woede.
Ik achtervolgde je aanrander en ik pakte hem.
Ik sloeg zijn schedel in en dumpte z'n lijk in de rivier. Voor jou.
- En je bewaarde z'n masker en zaklamp? - Dat zijn replica's.
- Replica's? Gelul. - Kom nu, Amanda.
Leg dat wapen neer.
Goed zo. Luister naar me.
Als je mij had neergeschoten, was deze hele basis ontploft.
We zijn er blijkbaar nog.
- Wegwezen. - Achter je.
Je mag de deur niet opendoen.
Oké, hij is nieuw hier. Hij weet niet...
Goed idee, hondendokter.
Amanda. Kom op.
Hou alsjeblieft op. Als je mij doodt, sterven we allemaal.
Ik wil het je horen zeggen. Beken wat je gedaan hebt. Zeg het.
Alsjeblieft, Amanda.
Doe dit niet.
Zeg het.
- Ik hou van je. - Zeg het.
Amanda, nee.
- Samir. - Ik ga al.
Laat hem niet sterven.
- Hij heeft me verkracht. - Kom op. Nee...
Hij was het.
Hij is dood.
We moeten hier weg.
Amanda, kom op. We moeten gaan. Kom op.
Sneller, sneller. Kom op.
Mooi.
Je bent wakker.
Ik heb pannenkoeken gemaakt. Met ingrediënten uit de NeedWant.
- Dank je. - Ik hoop dat ze lekker zijn.
Eet ze maar nu ze nog warm zijn.
Je naald.
We moeten het over het gif hebben.
Gif?
Je bent niet de eerste Castithan concubine die me wil vermoorden.
Jullie weten niks van mijn fysiologie.
En dat vind ik prima.
Ik leef al vele eeuwen.
En hoe langer we leven, hoe lastiger het wordt ons te doden.
Dus... waarom wil je me dood hebben?
Eigenlijk wil ik dat niet.
En ik wil niet gedood worden, dus zitten we op dezelfde golflengte.
Zoals de mensen dat zeggen. Hoe zit het dan met dat gif?
Ik heb gelogen.
Ik weet precies waar mijn zoon is.
Hij wordt gegijzeld door het Votanis Collectief.
Ik moet jou doden, of zijn leven is voorbij.
- Wat ga je hun zeggen? - De waarheid.
- Dat ik gefaald heb. - Ga je het nog eens proberen?
- Heb ik enige kans op succes? - Ik vrees van niet.
Wat ga je nu doen?
In mijn hele leven
heeft er nog nooit een man voor mij eten klaargemaakt.
Ik vind dat ik je moet bedanken.
- Je weet van wie die penning is. - Natuurlijk.
Ik mis hem ook.
- Ik hield van Tommy. - Hou je mond.
Je doodt niet iemand van wie je houdt.
Dat was ik niet. Dat was die machine.
Zet die machine nu ook een mes op mijn keel?
Wat krijgen we nou?
- Nolan, het spijt me. - Hoeft niet.
Als ik Pottinger niet had gedood, hadden we nu die wapens gehad.
Ja, dat is mogelijk.
Maar anders waren we misschien door die biomannen vermoord.
Of in jouw geval nog iets veel ergers.
Waarvoor is dat?
Omdat je een van de goeien bent.
- Hij bloedt. - Haal een stok.
- Hoe komt hij aan die wond? - Door Votan-technologie.
- Welke? - Geen idee.
Wat die man ook in zijn hoofd heeft,
hij gaat eraan dood.
Wat scheelt jou toch?
Help me.
Alsjeblieft.